Okres między 1971 a 1980 r. można uznać za okres dekady dynamicznego rozwoju, biorąc pod uwagę szczególnie rozwój świadomości wolności wśród polskiego narodu, ale także próby poprawy polskiej gospodarki. W pierwszej połowie lat 70. Władysław Gomułka próbował wprowadzić reformy gospodarcze, znane jako „Nowa Fala”. Miały one na celu zwiększenie efektywności gospodarki socjalistycznej. Jednak z powodu oporu społecznego i braku rezultatów polityk musiał ustąpić ze stanowiska. Obejmujący po nim władzę Edward Gierek skoncentrował swoją politykę na poprawie warunków życia obywateli poprzez zwiększenie importu, zadłużanie się za granicą i modernizację przemysłu, co pozornie podniosło jakość życia Polaków. Ale tym, co szczególnie można określić rozwojem, był rosnący po strajkach w Stoczni Gdańskiej w 1980 r. opór społeczny, prowadzący do powstania Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Ruch ten był symbolem niezadowolenia społeczeństwa z polityki rządzących.
