Musisz określić, jakiego rodzaju zdania dominują w pierwszej części utworu, a następnie wyjaśnić, jaki efekt osiąga dzięki nim Norwid.
W pierwszej części utworu dominują zdania pytające, a dokładniej pytania retoryczne. Każda strofa rozpoczyna się apostrofą skierowaną do kolejnej wybitnej postaci i pytaniem: „Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie…”, „Coś ty Italii zrobił, Dante…”, „Coś ty światu zrobił, Kolumbie…”.
Nie są to pytania oczekujące odpowiedzi. Ich celem jest zwrócenie uwagi na paradoks losu bohaterów. Norwid doskonale wie, że nie popełnili oni żadnej winy wobec swoich narodów. Wręcz przeciwnie – przynieśli im wielkie korzyści. Pytania mają więc charakter ironiczny i oskarżycielski. W rzeczywistości nie dotyczą bohaterów, lecz społeczeństw, które nie potrafiły docenić ich wielkości.
Powtarzająca się konstrukcja pytań nadaje utworowi rytm, porządkuje wyliczenie kolejnych przykładów i wzmacnia siłę argumentacji. Każda następna strofa potwierdza tę samą prawidłowość: wybitne jednostki bywają odrzucane przez współczesnych, a uznanie zyskują dopiero po śmierci.
Rozpoznaj, jaki typ zdań pojawia się na początku kolejnych strof. Zastanów się, czy poeta rzeczywiście oczekuje odpowiedzi. Wyciągnij wniosek, że pytania mają charakter retoryczny: nie służą zdobyciu informacji, lecz skłaniają czytelnika do refleksji i jednocześnie oskarżają społeczeństwa o niewdzięczność wobec swoich najwybitniejszych przedstawicieli.