Musisz przeanalizować budowę utworu. Wyodrębnij fragmenty opisujące przebieg pogrzebu oraz te, w których osoba mówiąca formułuje refleksje. Zwróć uwagę na użyte formy czasowników i ich funkcję.
Utwór ma dwudzielną kompozycję.
Kompozycję podkreślają również formy czasowników. W części opisowej dominują czasowniki w czasie teraźniejszym („wieją”, „idą”, „biją”, „wchodzą”, „wychodzą”), które sprawiają, że czytelnik ma wrażenie uczestniczenia w wydarzeniach. Opis staje się niezwykle plastyczny i dynamiczny. W części refleksyjnej pojawiają się natomiast formy odnoszące się do przyszłości („stoczyć się przyjdzie”, „zobaczym”, „nie znajdzie sposobu”), które kierują uwagę odbiorcy ku temu, co dopiero nastąpi. Dzięki temu pogrzeb zyskuje wymiar uniwersalny i symboliczny.
Podziel utwór na część opisową i refleksyjną. Wskaż, które strofy należą do każdej z nich. Zwróć uwagę na dominujące formy czasowników: w opisie przeważa czas teraźniejszy, który uobecnia wydarzenia, natomiast w części refleksyjnej pojawiają się formy odnoszące się do przyszłości, zapowiadające dalszy bieg historii. Dodaj, że dzięki takiej kompozycji Norwid przechodzi od konkretnego obrazu pogrzebu do ogólnej refleksji nad losem człowieka i narodów.