Musisz wyjaśnić, jaki obraz społeczeństwa wyłania się z wiersza Norwida oraz jak poeta ocenia stosunek ludzi do wybitnych jednostek.
Zdaniem Norwida społeczeństwo nie potrafi właściwie ocenić ludzi wybitnych wtedy, gdy żyją i działają. Innowatorzy, wielcy artyści, myśliciele czy bohaterowie często spotykają się z niezrozumieniem, nieufnością, odrzuceniem, a nawet prześladowaniem. Ich poglądy lub dokonania wyprzedzają epokę, dlatego współcześni nie są w stanie dostrzec ich rzeczywistej wartości.
Dopiero po śmierci następuje zmiana. Społeczeństwo zaczyna oddawać im cześć, organizuje uroczyste pogrzeby, stawia pomniki, przenosi szczątki do narodowych nekropolii i uznaje ich za symbole narodowej tożsamości. Jednak takie uznanie przychodzi zbyt późno – nie może już wynagrodzić krzywd doznanych za życia.
Norwid uważa, że świadczy to o krótkowzroczności i niedojrzałości społeczeństw. Ludzie mają trudność z rozpoznaniem prawdziwej wielkości wtedy, gdy się z nią spotykają. Łatwiej podziwiają bohaterów jako postacie historyczne niż jako swoich współczesnych.
Przypomnij przykłady Sokratesa, Dantego, Kolumba, Camõesa, Kościuszki, Napoleona i Mickiewicza. Porównaj ich los za życia i po śmierci. Na tej podstawie sformułuj wniosek, że Norwid krytycznie ocenia społeczeństwo, ponieważ zbyt późno dostrzega wartość wybitnych jednostek i dopiero po ich śmierci próbuje naprawić własne błędy.