Musisz scharakteryzować warunki życia polskich zesłańców i odwołać się do innych utworów literackich.
Po upadku organizacji niepodległościowych wielu Polaków zostało zesłanych w głąb Imperium Rosyjskiego. Fragment listu Jana Czeczota ukazuje, że życie na zesłaniu wiązało się z samotnością, ciężkimi warunkami bytowymi, ograniczeniem wolności oraz tęsknotą za ojczyzną. Autor opisuje surowy klimat Syberii, ubóstwo, brak możliwości swobodnego kontaktu z rodziną oraz nadzór rosyjskich władz.
Podobny obraz odnajdujemy w III części Dziadów Adama Mickiewicza. W scenie wywożenia młodzieży na Sybir poeta ukazuje dramat młodych Polaków, którzy zostają oderwani od rodzin i skazani na wieloletnie cierpienie tylko dlatego, że kochali swoją ojczyznę. Szczególnie poruszający jest los Rollisona i więzionych filomatów.
Do doświadczenia zesłania nawiązuje również Anhelli Juliusza Słowackiego. Poeta przedstawia Syberię jako krainę cierpienia, śmierci i moralnej próby, w której Polacy zmagają się z samotnością, rozpaczą i utratą nadziei.
Los polskich zesłańców był symbolem męczeństwa narodu pod zaborami. Mimo trudnych warunków wielu z nich zachowało patriotyzm, godność oraz wiarę w odzyskanie niepodległości.
Odwołując się do listu Jana Czeczota, wskaż najważniejsze elementy życia na zesłaniu. Następnie porównaj je z obrazem Sybiru przedstawionym w poznanych utworach romantycznych. Zwróć uwagę, że romantycy ukazywali zesłańców jako ludzi cierpiących, ale jednocześnie wiernych ojczyźnie i swoim ideałom.