Musisz określić, do kogo zwraca się podmiot liryczny w drugiej i trzeciej części utworu oraz wyjaśnić, dlaczego zmienia adresata swojej wypowiedzi.
Adresatem II części jest Adam Mickiewicz. Świadczy o tym bezpośredni zwrot do poety oraz nawiązania do jego śmierci i sporów dotyczących miejsca pochówku. Norwid nie zwraca się już do Mickiewicza po to, by przypomnieć jego los, lecz aby podkreślić, że wielkość człowieka nie zależy od miejsca spoczynku ani od pośmiertnych uroczystości. Najważniejsze pozostaje jego duchowe dziedzictwo.
Adresatem III części nie jest już konkretna osoba. Wypowiedź kierowana jest do wszystkich ludzi, całego społeczeństwa, a nawet przyszłych pokoleń. Norwid formułuje tu uniwersalną refleksję o losie wybitnych jednostek oraz o tym, jak ludzkość traktuje swoich największych przedstawicieli. Można uznać, że adresatem staje się również sam czytelnik, który zostaje zaproszony do przemyślenia własnego stosunku do ludzi wybitnych.
Zmiana adresata ma duże znaczenie kompozycyjne. Poeta przechodzi od konkretnego przykładu – Mickiewicza – do ogólnej prawdy dotyczącej całej historii i wszystkich społeczeństw.
Najpierw sprawdź, do kogo podmiot liryczny zwraca się bezpośrednio w II części. Następnie zwróć uwagę, że w III części znika konkretny adresat, a wypowiedź nabiera charakteru ogólnego. Na tej podstawie wyciągnij wniosek, że Norwid przechodzi od jednostkowego przypadku do uniwersalnej refleksji o miejscu wybitnych ludzi w historii.