Musisz scharakteryzować Norwidowską koncepcję piękna oraz porównać ją z inną teorią estetyczną.
Norwid uważa, że piękno nie istnieje samo dla siebie. Jego zadaniem jest zachwycić człowieka i pobudzić go do działania. Najpełniej wyraża to słynna formuła:
„Bo piękno na to jest, by zachwycało,
Do pracy – praca, by się zmartwychwstało.”
Według poety piękno jest nierozerwalnie związane z dobrem, prawdą i pracą. Nie może być jedynie przedmiotem podziwu ani źródłem estetycznej przyjemności. Powinno prowadzić do duchowego rozwoju człowieka i przemiany świata.
Koncepcję tę można porównać z poglądami Platona. Filozof również uważał, że piękno prowadzi człowieka ku wyższym wartościom i pomaga poznawać dobro oraz prawdę. Norwid idzie jednak o krok dalej. Podkreśla, że zachwyt pięknem powinien owocować konkretnym działaniem i odpowiedzialną pracą. O ile u Platona piękno prowadzi przede wszystkim do kontemplacji idei, o tyle u Norwida staje się impulsem do aktywnego przekształcania rzeczywistości.
Najpierw przedstaw, jak Norwid rozumie piękno. Następnie wybierz inną znaną koncepcję estetyczną (np. Platona, Arystotelesa lub romantyków) i porównaj oba stanowiska.