Słowa poety to puste stwierdzenie. Poeta mówiąc o tym, że Polska to wielka rzecz, wyraża, że zwykli ludzie mogą nie dorastać do czynu zbrojnego. Wielka, czyli pełna symboli, tradycji, przeszłości, w której ludzie nie zawsze byli zgodni, przeszłości, w którą wpisane są tylko wybitne czyny zbrojne – ktoś z niższej warstwy społecznej do tych czynów nie dorasta. Tak, słowa te oddają stosunek bohaterów – tych wycofanych, biernych, poddanych pesymizmowi.
Pełny cytat brzmi:
„Polska to jest wielka rzecz:
Podłość odrzucić precz,
Wypisać świętą sprawę
Na tarczy jako ideę, godło,
I orle skrzydła przyprawić,
Husarskie skrzydlate szelki
Założyć,
A już wstanie któryś wielki,
Już wstanie jakiś polski święty.” [Poeta, akt II, scena 10]