Wyspiański zastosował konwencje fantastyczną, ponieważ wprowadził do dramatu nierealistyczne postaci: Chochoła, Wernyhorę, Rycerza, Stańczyka. Ukazał nierealne sytuacje: rozmowę uczestników wesela z gośćmi-duchami. W dramacie pojawiają się także przedmioty fantastyczne, jak: kaduceusz czy złoty róg.
Konwencja fantastyczna polega na wprowadzeniu do realnych wydarzeń w utworze elementów nierealistycznych: mogą to być postaci lub zdarzenia fantastyczne.