Klamrę kompozycyjną budują dwa pierwsze i dwa ostanie wersy, wiersz zaczyna się, kiedy trwa działanie (budowaliśmy – czasownik w aspekcie niedokonanym), kończy, kiedy barykada jest gotowa (zbudowaliśmy – czasownik w aspekcie dokonanym). W utworze znajdują się także wyliczenia – nazywają one profesje ludzi, którzy zostali wplątani w bieg historii. Występują paralelizmy składniowe: kolejne zwrotki zaczynają się od słowa „upadł”.
Klamra kompozycyjna to fragment tekstu na początku i końcu utworu (może to być słowo, zdanie, strofa), które mają wspólny element i scalają utwór.