Pokaż, gdzie w wierszu znajdują się paralelizmy składniowe i znaczeniowe, a następnie określ ich budowę i funkcję.
Paralelizmy składniowe i znaczeniowe:
„ Tyś mnie spotwarzył, bracie, tyś proch mi cisnął w oczy –
Jam twarz swą w źródle umył, w tobie się dusza mroczy.”
„Tyś mnie zasmucił, bracie, tyś płaszcz mi zdarł na mrozie –
Jam piękną swą nagość ujrzał, twa dusza marznie w grozie.”.
„Tyś mnie przestraszył, bracie, twa dłoń mi spichrze pali –
Ja żebrząc pokory się uczę, twa dusza na głód się żali.”.
„Tyś mnie ukrzywdził, bracie, tyś zranił moją miłą –
Jam ją pokochał bardziej, twej duszy krwi ubyło.”.
„Tyś cios mi zadał w duszę, co miłość swą ci dała –
Jam bolem się oczyścił, a dusza twa skonała.”.
Budowa: Zestawione są ze sobą określenia tyś–jam. Zbudowane są też ze sobą na podstawie podobnych znaczeń tekstu.
Funkcja: Służy podkreśleniu podobieństw pomiędzy danymi segmentami w tekście.
Paralelizm składniowy – powtórzenie lub podobieństwo konstrukcji składniowych wypowiedzi.
Paralelizm znaczeniowy – powtórzenie lub podobieństwo znaczeń w tekście. W utworze „O miłości wroga” występuje zarówno paralelizm składniowy, jak i paralelizm znaczeniowy.