Określ, w jaki sposób widziano dzień „Pańskich gniewów” na podstawie wersów 43.–55.
Dzień „Pańskich gniewów” jest dniem niebezpiecznym. Duch ludzki jest tego dnia w stałym ruchu, pędzi w różne strony, a za nim gnają upiory wieków. Są one naznaczone wstydem, winami, grzechami. Duch ludzki czuje się więc zagrożony, wszędzie czyha na niego niebezpieczeństwo.
Dzień „Pańskich gniewów” jest niejako podkreśleniem całej wymowy tekstu, określającego Boga, jako srogiego władcę.