Napisz, co oznaczają słowa Tetmajera: „my, do jesiennych tak podobni liście” oraz „W piersiach naszych płoną / ognie przez Boga samego włożone” i określ, co te fragmenty mówią o artyście i sztuce.
„My do jesiennych tak podobni liści” – artyści żyli w stałej niepewności, w każdej chwili mogli zniknąć niczym jesienne liście, nie posiadali dóbr materialnych, żyli jedynie dla sztuki. Sztuki, która nie stabilizowała ich życia.
„W piersiach naszych płoną / ognie przez Boga samego włożone” – artyści wierzyli, że sztuka, którą tworzą, jest niejako wytworem samego Boga, albowiem to oni są jednostkami wybranymi. Artysta miał być osobą wyjątkową, naznaczoną przez samego Boga, by rozpowszechniać sztukę.
Przekonanie o jednostce wybranej jest niejako kontynuacją poglądów romantycznych. To wtedy artyści uważali, że są wybitni, wyjątkowi i to na nich spoczywa los ratowania świata. Szczególnie zauważalne było to w Dziadach cz.3.