Zbadaj styl poetycki Tetmajera i Wyspiańskiego, zwracając uwagę na środki literackie, zwłaszcza składniowe i stylistyczne, a następnie sformułuj wnioski.
Tetmajer:
Środki składniowe:
– anafora i epifora: „Evviva l’arte!” (jest to jednocześnie klamra kompozycyjna),
– pytania retoryczne: „Cóż jest prócz sławy co warte?”,
– wykrzyknienia: „Więc naprzód”
– powtórzenia: „zginąć, to zginąć”
– inwersja: „w piersiach naszych płoną”
Środki stylistyczne:
– epitety: „złotą koronę”, „chleb suchy”, „jesiennych liści”
– metafory: „w piersiach naszych płoną ognie przez Boga samego włożone’’
– porównania: „zginąć, jak pies”
Wyspiański:
Środki składniowe:
– inwersja: „I ciągle widzę ich twarze”
– wykrzyknienie: „widzę ich duszy w teatrze!”
– powtórzenie: „już ledwo, ledwo widnieją”
Środki stylistyczne:
– epitety: „żar święty”, „teatr ogromny”
– metafory: „w tragicznym teatru skłonie”
Wnioski: Zarówno Tetmajer, jak i Wyspiański posługują się dużą ilością środków stylistycznych i składniowych. Środki te w dużej mierze się powtarzają.
Użycie rozmaitych środków poetyckich podkreśliło cele, w jakich teksty te zostały napisane.
Środki poetyckie – są to środki artystycznego wyrazu, które mają na celu wywołanie w odbiorcy określonych emocji.