Henryk Walezy (1573-1574) – brat władcy Francji wybrany na polskiego króla w wyniku elekcji po śmierci Zygmunta II Augusta. Jego panowanie było krótkie, ponieważ wkrótce zrezygnował z tronu polskiego, aby objąć koronę francuską.
Stefan Batory (1576-1586) – książę siedmiogrodzki wybrany na króla Polski jako kandydat popierany przez magnaterię i szlachtę, reprezentował obóz antyhabsburski i antyosmański (jednocześnie potrafił świetnie lawirować w polityce zagranicznej). Jego panowanie było okresem intensywnych reform i wzmocnienia władzy królewskiej.
Zygmunt III Waza (1587-1632) - był synem Jana III Wazy, króla Szwecji. Jego wybór na polskiego władcę był kontrowersyjny, ze względu na szwedzkie pochodzenie i roszczenia do jej tronu. Polska szlachta obawiała się, że Rzeczypospolita będzie eksploatowana na rzecz Szwecji. Zygmunt III Waza przyczynił się do znacznego rozszerzenia terytorialnego Rzeczypospolitej, ale był również zaangażowany w konflikt na wschodzie i północy z Rosją oraz Szwecją.
Kandydaci do polskiej korony wskazują na ważną pozycję Rzeczypospolitej na scenie politycznej Europy w tamtym okresie. Wybór króla Polski był istotnym wydarzeniem, które przyciągało uwagę innych, znaczących państw europejskich i wpływało na relacje międzynarodowe, wywołując konflikty dynastyczne oraz polityczne. Rzeczypospolita była wówczas jednym z największych państw o wielkim potencjale militarnym oraz rolniczym. Jej strategiczna pozycja w Europie Środkowej czyniła z niej naturalnego pośrednika w handlu, transporcie rzecznym, morskim i lądowym.
Jednakże sytuacja polityczna Rzeczypospolitej nie była jednoznaczna. Wewnętrzne podziały, walki o wpływy, a także trudności związane z konfliktami zewnętrznymi, takimi jak wojny z Rosją i Szwecją, osłabiły jej pozycję w dłuższej perspektywie. Mimo że polscy władcy mieli pewien wpływ na politykę europejską, Rzeczpospolita nie była w stanie utrzymać swojej pozycji jako silnego i jednolitego państwa na arenie międzynarodowej, co przypieczętowały rozbiory pod koniec XVIII wieku.
Elekcje królewskie w Polsce były przedmiotem zainteresowania europejskich mocarstw. Państwa takie jak Szwecja, Rosja, Austria czy Turcja, dążyły do wpływu na wybór polskiego monarchy, co czasami prowadziło do konfliktów i interwencji zbrojnych. To świadczy o znaczeniu Rzeczypospolitej na arenie międzynarodowej i jej roli jako ważnego gracza politycznego w Europie.