System folwarczno-pańszczyźniany był sposobem szlachty na zdobycie pracowników do uprawy swojej ziemi. W tym celu zrezygnowała z pobierania czynszu od chłopów, w jego miejsce wprowadzając pańszczyznę. Odtąd chłopi dostawali od swojego pana w dzierżawę grunty, a dodatkowo przez jeden dzień w tygodniu musieli pracować na jego folwarku.
Pańszczyzna to praca chłopa na rzecz szlachty w zamian za pozwolenie na dzierżawę ziem. System folwarczno-pańszczyźniany okazał się wydajny tylko przez jakiś czas. Pola należące do chłopów nie były użytkowane (bo ci całą energię wykorzystywali na pracę u szlachty), więc malała ilość terenów uprawnych. Dodatkowo zmniejszało się pogłowie bydła.