Czasy zygmuntowskie to okres panowania króla Zygmunta I Starego i potem jego syna – Zygmunta II Augusta. Wtedy właśnie Polska przeżywała rozkwit za sprawą rozwoju kultury i handlu, braku wojen i ogólnej pomyślności. Unia Polski i Litwy była jedną z największych potęg w Europie i państwem niezwykle tolerancyjnym dla wszelkich religii. Król dbał o to, by państwo było silne. Wybierał swoich doradców spośród senatorów, a nie spośród szlachty.
Okres od 1506 do 1586 roku (data ta wyznacza śmierć króla Stefana Batorego) nazywamy złotym wiekiem Polski i Litwy. Wtedy właśnie państwo to osiągnęło szczyt swojej świetności.