W tym czasie szlachta polska spławiała do Gdańska głównie zboże (przechowywane w spichlerzach) i drewno. Tam sprzedawała je pośrednikom, którzy z kolei sprzedawali towary kupcom z innych części Europy (robili to za wyższą cenę, dzięki czemu się bogacili): z Niderlandów, Anglii, Francji itd. W zamian mogli kupić produkty, których w Polsce brakowało, na przykład sukno, broń, oliwę, wino czy jedwab.
Eksport – wywóz towarów za granicę;
Import – sprowadzanie towarów z zagranicy.
Umowną granicą między dwiema częściami Europy była Łaba – rzeka w Niemczech.