Obraz Bernarda Bellota jest pejzażem miejskim przedstawiającym ulicę Krakowskie Przedmieście w Warszawie XVIII wieku. Na obrazie widoczne są liczne elementy architektoniczne, budynki, a także postacie ludzi, co daje nam pewne informacje o ówczesnym życiu codziennym mieszkańców i wyglądzie Warszawy. Ukazuje on zatłoczoną ulicę, pełną przechodniów, kupców, rzemieślników, etc. Możemy zauważyć różnorodność ubiorów i zajęć, co wskazuje na zróżnicowanie społeczne i zawodowe, i daje wgląd w codzienne życie miasta — od handlu i rzemiosła po codzienne obowiązki.
Architektura budynków na obrazie, takich jak pałace, kamienice i kościoły, prezentuje charakterystyczny styl architektoniczny epoki inspirujący się antykiem. Możemy dostrzec bogato zdobione elewacje, rzeźby i kształty fasad, co świadczy o ówczesnym rozumowania piękna i rozmachu architektonicznym. Obraz ukazuje również istotne miejsca w ówczesnym mieście, takie jak plac Zamkowy i kolumna Zygmunta III Wazy. Możemy zauważyć tłumy przechodniów zbierających się wokół tych miejsc, co wskazuje na ich znaczenie jako punktów orientacyjnych i miejsc spotkań.
Obraz Bellota stał się ważnym źródłem wiedzy dla rekonstrukcji miasta po zniszczeniach w czasie II wojny światowej. Dzięki szczegółowym informacjom zawartym na obrazie można było przywrócić wiele budynków i elementów architektonicznych Warszawy do ich pierwotnego wyglądu.