Bazylika archikatedralna św. Stanisława Biskupa i św. Władysława w Wilnie, znana również jako Katedra Wileńska, jest jednym z ważniejszych przykładów architektury klasycystycznej. Charakteryzuje się ona prostymi i zrównoważonymi proporcjami oraz symetrią. Ma regularny, prostokątny plan, z wyraźnie zaznaczoną osią centralną. Bazylika w Wilnie posiada portyk z czterema kolumnami w stylu doryckim, które tworzą przedsionek przed wejściem głównym. Zauważalne są na nim, jak i na całej fasadzie, pilastry i fryzy tworzące geometryczne wzory. Wynika to z faktu, architektura klasycystyczna charakteryzuje się umiarkowanym stosowaniem dekoracji. Zamiast bogatej ornamentyki, nacisk położono na czyste linie, proporcje i zrównoważony układ elementów architektonicznych. W ten sposób miał przywoływać ideę harmonii i piękna architektury antycznej.
Bazylika archikatedralna św. Stanisława Biskupa i św. Władysława w Wilnie jest znaczącym przykładem klasycystycznej architektury sakralnej. Jej cechy charakterystyczne, takie jak prostota, symetria, wykorzystanie kolumn i nawiązanie do architektury antycznej, wpisują ją w kanon tego stylu.