Obraz Franciszka Smuglewicza przedstawia uroczystą chwilę, w której Tadeusz Kościuszko składa przysięgę przed zgromadzonym tłumem ludzi na Rynku w Krakowie w 1794 roku. Po lewej stronie obrazu znajduje się rzeźba przedstawiająca kobiecą postać skutą łańcuchami, co symbolizuje uciemiężenie i niewolę narodu polskiego, który znajdował się pod zaborami i walczył o swoją niepodległość. Rzeźba ta ma również wymiar alegoryczny, gdyż przedstawienie kobiety symbolizuje Polskę jako matkę, która jest uwięziona w okowach obcych rządów i tęskni za wolnością odebraną jej przez zaborców. Obraz Smuglewicza ukazuje ducha walki, determinacji i pragnienia niezależności, które towarzyszyły przysiędze Kościuszki. Ta scena obrazu jest silnym wyrazem politycznej i patriotycznej treści, która miała na celu budzenie ducha walki i jedności wśród Polaków w trudnym okresie zaborów.
Kościuszko odegrał istotną rolę w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych, gdzie służył jako inżynier wojskowy i współpracownik generała George'a Washingtona. Jego umiejętności i wkład w konflikt były bardzo cenione i przyczyniły się do zwycięstwa powstańców. Po wojnie Kościuszko powrócił do Polski, gdzie kontynuował swoją walkę narodowowyzwoleńczą.