Argumentem polityków było nieprzestrzeganie przez cara zapisów konstytucji. Uznali, że skoro Mikołaj I nie wywiązuje się ze zobowiązań, mają oni prawo do wybrania takiego władcy, który będzie je respektował.
Początkowo posłowie nie chcieli detronizacji cara, jednak skłoniły ich do tego dwie kwestie. Pierwszą była nieprzejednana postawa Mikołaja I, który zażądał natychmiastowej i bezwarunkowej kapitulacji powstańców, drugą — działania ludu, m.in. mieszkańców Warszawy, którzy nie chcieli słyszeć o poddaniu się i naciskali na polityków w sprawie kontynuacji działań. Ostatecznie detronizacja miała miejsce 25 stycznia 1831 r. – od tego momentu wojna z Rosją była pewna.