Wielka Emigracja to określenie Polaków opuszczających Królestwo Polskie po klęsce powstania listopadowego. W kraju czekałyby na nich represje ze strony carskiej Rosji, więc chcąc ich uniknąć, wyjechali w różne rejony Europy, a nawet Świata. Skala tej emigracji była ogromna (około 50 tys. ludzi). Nazwa ta odnosi się także do roli, jaką ci uchodźcy odegrali w polskim życiu polityczno-kulturalnym, pomimo działalności prowadzonej zza granicy.
