Kraków w czasie zaborów pełnił funkcję ważnego ośrodka kultury. To tu wciąż biło serce polskości, wielu patriotów zjeżdżało do miasta, aby pokrzepić swą duszę tęskniącą za wolnym państwem. Miało to bardzo duży wpływ na rozwijanie oraz podtrzymywanie świadomości narodowej u Polaków. Sprowadzając do Krakowa zwłoki ważnych polskich osobistości, utworzono tu miejsce pielgrzymek rodaków tęskniących za niezależnością i świetnością państwa. Podtrzymywano w ten sposób morale i myśli o walce o niepodległość.
Najważniejszym miejscem w Krakowie, odgrywającym rolę spoczynku polskiego panteonu był Wawel. W XIX w. pełnił on funkcję koszar wojska austriackiego – do czasu aż cesarz wyraził zgodę na przebudowanie go na swoją siedzibę. Dzięki tej decyzji krakowscy architekci mogli rozpocząć proces odbudowy Zamku po latach zaniedbań i zniszczeń po przebywającym tam wojsku.