W tym zadaniu rozpoznaj cechy stylu potocznego w tekście Joanny Chmielewskiej. Podziel je na słownictwo i budowę zdań, a następnie wyjaśnij, jak autorka obrazowo przedstawia ludzkie namiętności oraz jaki wniosek wynika z całego fragmentu.

W tekście występuje wiele elementów stylu potocznego.

Cechy leksykalne:
„oko mu biega dookoła głowy”, „Prawdziwek jak byk”, „Co tam”, „facet”, „włazi”, „cholernie wysoką górę”, „Płaci mu kto?”, „Po diabła”, „Po jaką cholerę”, „sam sobie jest winien”. Są to wyrażenia swobodne, codzienne, emocjonalne, często nacechowane żartobliwie lub dosadnie.

Cechy składniowe:
W tekście pojawiają się krótkie pytania i wykrzyknienia: „O Boże!”, „Spojrzy? Nie spojrzy?”, „Zaprosi...? Przyjmie zaproszenie...?”, „Płaci mu kto?”, „Po diabła skacze ze spadochronem?”. Występują też równoważniki zdań oraz urywane wypowiedzenia z wielokropkami: „więcej, więcej...”, „Ta niepewność, wymieszana z nadzieją...”. Autorka stosuje również nagromadzenie pytań retorycznych i zdania przypominające żywą, spontaniczną mowę.

Obrazowanie w tym fragmencie jest dynamiczne, konkretne i humorystyczne. Autorka pokazuje ludzkie namiętności na przykładzie zbierania grzybów, zakochania, wędkarstwa, wspinaczki, skoków ze spadochronem i przeprawy przez Atlantyk. Zestawia sytuacje codzienne z ekstremalnymi, aby pokazać, że człowiek często działa nie z rozsądku, lecz z pasji, emocji i potrzeby silnych przeżyć. Obrazy są wyraziste, przesadne i komiczne, dzięki czemu tekst jest lekki oraz sugestywny.

Przekaz fragmentu polega na przekonaniu, że namiętności są ważną częścią ludzkiego życia. To one popychają człowieka do działań, które z czysto racjonalnego punktu widzenia mogą wydawać się niepotrzebne, ryzykowne albo wręcz absurdalne. Autorka sugeruje, że kto nigdy nie przeżył silnej pasji, „zmarnował życie”.