Wypowiedź Czeladnika I nie jest całkowicie bezsensowna, choć brzmi chaotycznie i groteskowo. Czeladnik zauważa sprzeczność w pragnieniach Sajetana. Majster chciałby, żeby praca szewska była jednocześnie zwykłą, mechaniczną robotą i czymś twórczym, duchowym, osobistym. Chce wykonywać pracę fizyczną, ale nadawać jej wartość podobną do sztuki, tak jak robią to muzycy czy malarze. Sprzeczność polega na tym, że mechaniczna praca kojarzy się z powtarzalnością, rutyną i brakiem indywidualności, a Sajetan chce właśnie w tej mechaniczności odnaleźć osobowy, wyjątkowy sens. Pragnie, aby robota nie była tylko rzemiosłem, ale wyrazem jego ducha i indywidualności. Czeladnik trafnie zauważa, że Sajetan nie umie pogodzić dwóch porządków: pracy jako zwykłego obowiązku i pracy jako twórczego aktu.
1. Zauważ, że Czeladnik I mówi językiem dziwnym i pomieszanym, ale mimo to jego wypowiedź ma sens.
2. Dostrzeż, że Sajetan nie chce traktować pracy wyłącznie jako zwykłej, powtarzalnej czynności fizycznej.
3. Zwróć uwagę, że majster pragnie nadać pracy szewskiej głębsze znaczenie, podobne do twórczości artystycznej.
4. Podkreśl sprzeczność między mechanicznością pracy a potrzebą indywidualnego, duchowego wyrażenia siebie.
5. Wyjaśnij, że Czeladnik I trafnie rozpoznaje problem Sajetana: majster chce połączyć rzemiosło, rutynę i codzienną robotę z wyjątkowością sztuki.