Styl naukowy/ filozoficzny: „epifenomenami”, „mechaniczna”, „duchem tę mechanikę wyosobliwiać”, „w unikat osobowego przejawu”, „w metafizycznych pępkach”, „metafizycznymi przeżyciami”, „schizoidalna psychologia”, „materializm biologiczny”, „szczyt dialektycznego poglądu na świat”.
Styl kolokwialny/ potoczny: „Hej! Hej!”, „Bali się”, „Czemu nie umiecie?”, „O Jezu!”, „Już nic gadać nie trzeba”, „Cichojcie!...”, „te, frajer!”, „dranie”, „brzucho”.
Styl poetycki: „ze słońcem w piersi”, „błyszczącym jak tarcza złota Heliodora”, „praca nigdy nie ustanie”, „wstrętne »hej«”, „smrodliwe gazy zagnitej w sobie”, „bezosobowej ciżby ludzkiej”.
Gwara/ stylizacja gwarowa: „syćko”, „pocęty”, „ino”, „wyhyr”, „nie bede cichoł”, „jus”, „ichnie”, „se”, „ma se radio”, „ma se stylo”, „ma se kino”, „ma se daktylo”.
Wniosek: Język bohaterów jest bardzo różnorodny i celowo pomieszany. Witkacy zestawia słownictwo uczone, potoczne, poetyckie i gwarowe. Dzięki temu wypowiedzi postaci brzmią dziwnie, przesadnie i groteskowo. Taki język pokazuje chaos świata przedstawionego oraz ośmiesza wielkie idee, rewolucyjne hasła i społeczne role.
1. Zauważ, że Witkacy nie stosuje jednego, jednolitego stylu, lecz miesza różne odmiany języka.
2. Dostrzeż, że styl naukowy i filozoficzny pojawia się w trudnych pojęciach, np. „epifenomenami”, „schizoidalna psychologia”, „materializm biologiczny”.
3. Zwróć uwagę, że styl potoczny widać w krótkich, emocjonalnych zwrotach, np. „Hej! Hej!”, „O Jezu!”, „dranie”.
4. Podkreśl, że styl poetycki pojawia się w obrazowych i metaforycznych sformułowaniach, np. „ze słońcem w piersi”.
5. Wyjaśnij, że gwara i stylizacja gwarowa, np. „syćko”, „ino”, „se”, wzmacniają komizm i pokazują groteskowe pomieszanie języków.