Witkiewicz wywołuje w Szewcach efekt literackiej parodii przez celowe przekształcanie i ośmieszanie znanych form literackich oraz kulturowych. W dramacie pojawiają się nawiązania do literatury młodopolskiej, zwłaszcza do Wesela Wyspiańskiego. Chochoł i Wernyhora, którzy w tradycji mieli poważne, symboliczne znaczenie, u Witkacego zostają wciągnięci w groteskowy świat. Chochoł okazuje się Bubkiem we fraku, przez co symbol narodowy traci wzniosłość i zostaje ośmieszony. Parodii podlega także język dramatu. Bohaterowie mówią stylem pomieszanym: raz używają wzniosłych pojęć filozoficznych, raz potocznych zwrotów, gwary, wulgaryzmów i neologizmów. Poważne dyskusje o rewolucji, pracy, metafizyce i społeczeństwie brzmią przez to komicznie oraz sztucznie. Witkiewicz pokazuje, że wielkie idee mogą zamienić się w pusty, śmieszny język. Autor parodiuje również schemat dramatu politycznego i rewolucyjnego. W Szewcach następują kolejne przewroty, ale żaden z nich nie prowadzi do prawdziwego wyzwolenia człowieka. Rewolucja, która powinna być wydarzeniem poważnym i przełomowym, zostaje pokazana jako absurdalna zmiana masek i form władzy. Efekt parodii wzmacniają też partie wierszowane i teatralne gesty bohaterów. Brzmią one sztucznie, jak celowe naśladowanie dawnej literatury. Dzięki temu dramat nie tylko opowiada o rozpadzie świata, ale sam pokazuje rozpad dawnych stylów, symboli i form artystycznych.
1. Zauważ, że parodia polega na naśladowaniu jakiegoś stylu, gatunku albo motywu w sposób przesadzony i ośmieszający.
2. Dostrzeż, że Witkiewicz parodiuje literaturę młodopolską, szczególnie symbole znane z Wesela, takie jak Chochoł i Wernyhora.
3. Zwróć uwagę, że język bohaterów miesza wzniosłość z potocznością, przez co poważne idee brzmią komicznie i groteskowo.
4. Podkreśl, że rewolucja w dramacie nie jest pokazana patetycznie, lecz jako absurdalna i chaotyczna zmiana układu sił.
5. Wyjaśnij, że parodia służy Witkiewiczowi do pokazania kryzysu kultury, rozpadu dawnych symboli i kompromitacji wielkich ideologii.