Tytuł wiersza został zbudowany na zasadzie kontrastu i sprzeczności oraz oparty o antytezę. Czesław Miłosz nadał swojemu utworowi tytuł, który sugeruje zupełną błahość tematyki i lekkość przekazu, co niekoniecznie koresponduje z rzeczywistą treścią. Piosenki kojarzą się z czymś lekkim i przyjemnym – zupełnie nie pasują do wizji apokalipsy, którą roztacza przed nami poeta.
Antyteza to środek stylistyczny, który polega na zestawieniu ze sobą dwóch elementów przeciwstawnych znaczeniowo, aby wzmocnić ich przekaz. Piosenka o końcu świata wydaje się oksymoronem, ponieważ połączenie apokalipsy i lekkiego, melodyjnego utworu raczej nie powinno mieć miejsca.