Podane fragmenty przedstawiają ten sam fragment Ewangelii według świętego Jana. Pierwszy z nich to przekład sporządzony zgodnie z zasadami rządzącymi stylem biblijnym – zachowano wzniosłą formę, użyto biblizmów. Drugi z tekstów zawiera tłumaczenie na gwarę górali Skalnego Podhala. Dla czytelnika, który nie pochodzi z południa Polski, ta wersja może powodować problemy ze zrozumieniem. Nie można dopatrywać się w nim charakterystycznej dla Biblii inwersji, archaizmów i wzniosłego słownictwa. Ostatnia wersja to przekład napisany młodzieżowym slangiem, który powinien trafić do młodych ludzi, jednak nie oddaje podniosłości tekstu biblijnego. Zawiera liczne potocyzmy, zdania są zbudowane prosto. Pisanie tekstów biblijnych językiem odmiennym od stylu tradycyjnych przekładów może sprawić, że konkretne wersje będą bardziej zrozumiałe dla grup społecznych, do których są kierowane, a ich adresaci będą chętniej sięgać po teksty Pisma Świętego. Istnieje jednak kwestia możliwej obrazy uczuć religijnych głęboko wierzących osób, które mogłyby nie zgadzać się z podobnymi modyfikacjami tekstów biblijnych.
Tekst I. to tradycyjny przekład Biblii. Tekst II. to wersja w gwarze góralskiej. Tekst III. to przekład na slang młodzieżowy. Biblia jest najczęściej tłumaczonym tekstem literackim na świecie. Pierwsze przekłady pojawiły się już w III/II wieku przed Chrystusem (przekład z języka hebrajskiego na grekę i łacinę – Septuaginta). Jeden z pierwszych całościowych przekładów Biblii na język polski to Biblia Jakuba Wujka datowana na rok 1599.