„I zasię będę czekał wieczora, i będę napełnion boleści aż do mroku”
Cytat odnosi się do ciemności oraz mroku, którym życie Hioba zostało napełnione przez nieustanne cierpienie. Kolejne dni mijają mu w taki sam sposób, przemijanie stało się wręcz namacalne, a on sam zaakceptował już swój pełen bólu los.