Konstytucja mówi o tym, że król ma być ojcem narodu, a nie władcą absolutnym. Nie może on samodzielnie podejmować decyzji, zatem jednocześnie nie może ponosić za nie odpowiedzialności.
Konstytucja 3 maja z 1791 roku była pierwszą w Europie i drugą na świecie (po konstytucji amerykańskiej) spisaną konstytucją, a jej zapisy były bardzo nowoczesne jak na ówczesne czasy. Jednym z zapisów konstytucji była klauzula o nietykalności osobistej króla. Oznaczało to, że król nie mógł być pociągnięty do odpowiedzialności za swoje decyzje przed sądem lub przed narodem. Zapis ten został uzasadniony w konstytucji jako wynikający z fundamentalnych zasad monarchii konstytucyjnej. Według autorów konstytucji, król był tylko pierwszym wśród równych, a jego rola ograniczała się do reprezentowania narodu i egzekwowania ustaw uchwalonych przez sejm. Ponadto, klauzula o nietykalności osobistej króla miała chronić niezależność władzy wykonawczej i zabezpieczać stabilność państwa, które w tamtych czasach w Europie był nieodłącznie związany z osobą monarchy.