Scharakteryzuj grę z konwencją Różewicza na podstawie wypowiedzi Chóru.
Przykładowe rozwiązanie:
W Kartotece Różewicz wykorzystuje Chór Starców jako narzędzie metatekstowe, czyli element tekstu, który odnosi się do samego tekstu lub konwencji literackiej. Chór Starców w dramacie pełni rolę zbiorowego świadka, komentatora i często reprezentuje pewne oczekiwania społeczne. Różewicz podejmuje grę z konwencją poprzez:
– Przemieszanie czasu
Chór Starców przemieszcza się w czasie, co jest jednym z elementów metatekstowych. W jednej chwili wydaje się odwoływać do współczesności, a w drugiej do okresu wojny. To tworzy atmosferę niestałości czasowej, co może być interpretowane jako refleksja nad przemijaniem i trudnością uchwycenia jednoznacznej linii czasowej.
– Oczekiwania wobec Bohatera
Chór Starców wyraża pewne oczekiwania wobec Bohatera, którego postrzega jako przedstawiciela młodego pokolenia. W jednej scenie można dostrzec niezadowolenie Chóru z postawy Bohatera, jako że nie spełnia on oczekiwań starszego pokolenia. Jest to pewne odwołanie do konwencji moralności i postawy społecznej.
– Ironia i krytyka społeczna
Wypowiedzi Chóru Starców są często nacechowane ironią i krytyką społeczną. Różewicz wykorzystuje te wypowiedzi do subtelnej dekonstrukcji konwencji społecznych, szczególnie tych związanych z etykietami i normami obowiązującymi w społeczeństwie.
– Rozmywanie granic między rzeczywistością a fikcją
Różewicz, poprzez Chór Starców, rozmywa granice między rzeczywistością a fikcją. Chór pełni rolę komentatora, ale jednocześnie zanurza się w świat Bohatera, odwołując się do różnych wydarzeń, czasów i miejsc. To rozmywanie granic może być interpretowane jako eksperyment z formą teatralną i literacką.
– Refleksja nad rolą sztuki
Chór Starców, poprzez swoje wypowiedzi, może być również postrzegany jako narzędzie refleksji nad rolą sztuki w społeczeństwie. Wiele wypowiedzi odnosi się do funkcji literatury i teatru, co wprowadza dodatkowy poziom metatekstualności.
Dramat Różewicza odwołuje się do teatru antycznego zastosowaniem reguły jedności czasu i miejsca oraz zasady komentowania akcji przez chór. Postać bohatera jest wzorowana na everymanie ze średniowiecznego moralitetu. Kartoteka ma kompozycję otwartą, czym przypomina dramaty romantyczne. Różewicz czerpie również z teatru absurdu oraz posługuje się groteską i parodią w kreowaniu rzeczywistości scenicznej.
Zadanie 3.
55Zadanie 1.
59Zadanie 5.
60Zadanie 2.2.
75Zadanie 2.10.
75Zadanie 2.
82Zadanie 4.
82Zadanie 5.
85Zadanie 12.
86Zadanie 2.
90Zadanie 3.
90Zadanie 5.
90Zadanie 1.7.
104Zadanie 1.10.
104Zadanie 2.5.
105Zadanie 1.1.
113Zadanie 1.7.
114Zadanie 2.3.
114Zadanie 2.4.
115Zadanie 2.6.
115Zadanie 3.1.
116Zadanie 3.2.
116Zadanie 3.3.
116Zadanie 3.4.
116Zadanie 1.2.
145Zadanie 1.10.
146Zadanie 1.
196Zadanie 5.
196Zadanie 1.1.
203Zadanie 1.3.
204Zadanie 1.8.
213Zadanie 1.11
213Zadanie 1.2.
230Zadanie 1.7.
230Zadanie 2.4.
231Zadanie 2.5.
231Zadanie 2.7.
231Zadanie 4.
240Zadanie 2.5.
292Zadanie 1.5.
298Zadanie 2.1.
299Zadanie 1.
302Zadanie 5.
302Zadanie 1.
305Zadanie 2.
305Zadanie 3.
305Zadanie 2.1.
322Zadanie 2.3.
328Zadanie 2.3.
346Zadanie 2.6.
346Zadanie 1.2.
355Zadanie 1.7.
355Zadanie 2.1.
356Zadanie 2.2.
356Zadanie 2.3.
356Zadanie 1.1.
363Zadanie 1.11.
381