Przedstaw zdanie Krzysztofa Biedrzyckiego na temat dramaturgii ukazanej w wierszu Stanisława Barańczaka.
Według Krzysztofa Biedrzyckiego dramaturgia dialogu człowieka z Bogiem w utworze polega na kilku istotnych elementach:
– Brak słyszalnej odpowiedzi Boga,
Bohater dialogu zwraca się do Boga, ale nie słyszy konkretnych słów w odpowiedzi. To stwarza paradoks, ponieważ mimo braku słyszalnej odpowiedzi, dialog zdaje się toczyć, a czytelnik śledzi wypowiedzi obu stron.
– Obecność Boga w sposób panteistyczny,
Bóg tłumaczy swoją obecność na sposób panteistyczny, twierdząc, że jest wszędzie. Jednakże, z perspektywy człowieka, który szuka sensu i oparcia, ta powszechna obecność Boga może oznaczać jednocześnie Jego brak blisko człowieka.
– Autonomiczność wypowiedzi w dialogu,
Poszczególne kwestie w dialogu posiadają autonomię, jakby były względem siebie równoległe. Wypowiedzi Boga można odczytać niezależnie od pytań bohatera, co nadaje dialogowi specyficzny charakter.
– Charakterystyka wypowiedzi Boga,
Bóg używa krótkich, zwięzłych, lakonicznych zdań, unika wdawania się w dyskusję czy spór. Zachowuje dystans wobec rozmówcy, ale udziela mu odpowiedzi, wyjaśnia, poucza.
– Najważniejsze odpowiedzi Boga,
W dialogu istotne są dwie odpowiedzi Boga. Po pierwsze, deklaracja „Jestem” jest wypowiadana trzykrotnie, co wzmacnia jej wartość jako potwierdzenia istnienia Boga. Po drugie, istotne jest ujawnienie imienia Boga w ostatnim wersie utworu.
– Ujednoznacznienie i dramatyzm,
Imię Boga ujawniane jest dopiero w ostatniej części utworu, co nadaje dramatyzmu całemu dialogowi. To ujednoznacznienie jednocześnie urywa całą rozmowę, a dramatyzm pozostaje, zwieńczony zaskakującym paradoksem dotyczącym samotności Boga.
– Dramatyczne niespełnienie poszukiwań bohatera,
Ostatecznie, chociaż bohater otrzymuje potwierdzenie istnienia Boga, jego poszukiwania sensu kończą się dramatycznym niespełnieniem. Bóg jest także sam, co wprowadza aspekt samotności jako fundamentalnej cechy egzystencji, co stanowi zaskakujące i dramatyczne zakończenie dialogu.
Ostateczna deklaracja istnienia Boga jest zarazem wyznaniem, że Bóg jest także sam. To zaskakujące ujawnienie kończy dialog, ale paradoksalnie prowadzi do dramatycznego niespełnienia poszukiwań bohatera, który pragnął pociechy.
Zadanie 3.
55Zadanie 1.
59Zadanie 5.
60Zadanie 2.2.
75Zadanie 2.10.
75Zadanie 2.
82Zadanie 4.
82Zadanie 5.
85Zadanie 12.
86Zadanie 2.
90Zadanie 3.
90Zadanie 5.
90Zadanie 1.7.
104Zadanie 1.10.
104Zadanie 2.5.
105Zadanie 1.1.
113Zadanie 1.7.
114Zadanie 2.3.
114Zadanie 2.4.
115Zadanie 2.6.
115Zadanie 3.1.
116Zadanie 3.2.
116Zadanie 3.3.
116Zadanie 3.4.
116Zadanie 1.2.
145Zadanie 1.10.
146Zadanie 1.
196Zadanie 5.
196Zadanie 1.1.
203Zadanie 1.3.
204Zadanie 1.8.
213Zadanie 1.11
213Zadanie 1.2.
230Zadanie 1.7.
230Zadanie 2.4.
231Zadanie 2.5.
231Zadanie 2.7.
231Zadanie 4.
240Zadanie 2.5.
292Zadanie 1.5.
298Zadanie 2.1.
299Zadanie 1.
302Zadanie 5.
302Zadanie 1.
305Zadanie 2.
305Zadanie 3.
305Zadanie 2.1.
322Zadanie 2.3.
328Zadanie 2.3.
346Zadanie 2.6.
346Zadanie 1.2.
355Zadanie 1.7.
355Zadanie 2.1.
356Zadanie 2.2.
356Zadanie 2.3.
356Zadanie 1.1.
363Zadanie 1.11.
381