Wzór tlenku: NxOy
Procentowy udział tlenu (%O) = 69,9%
%O = masa tlenu : masa związku ∙ 100%
69,6 = masa tlenu : 92 ∙ 100 / ∙ 92
6403,2 = 100 ∙ masa tlenu / : 100
masa tlenu = 64 [g] → Jeden atom tlenu ma masę molową 16 g/mol, więc w tym związku są cztery atomy O.
Procentowy udział azotu (%N) = 100% – 69,9% = 30,4%
%N = masa azotu : masa związku ∙ 100%
30,4 = masa azotu : 92 ∙ 100 / ∙ 92
2796,8 = 100 ∙ masa azotu / : 100
masa azotu = 28 [g] → Jeden atom azotu ma masę molową 14 g/mol, więc w tym związku są dwa atomy N.
Odpowiedź: Wzór rzeczywisty: N2O4, wzór empiryczny: NO2.
Wzór rzeczywisty odzwierciedla faktyczną ilość atomów w cząsteczce. Wzór empiryczny to wzór, który pokazuje tylko proporcje ilościowe między pierwiastkami – wyrażamy go przy pomocy najmniejszych możliwych liczb całkowitych.
Stosunek masowy pierwiastków w danym związku jest stały. Oznacza to, że pierwiastki zawsze występują w ściśle określonych stosunkach, niezależnie od ilości związku. Procentowy udział masowy pierwiastka o masie A = (A : masa związku) ∙ 100%.
Krok 1: Do powyższego wzoru należy podstawić znane dane (procentowy udział tlenu i masę związku).
%O = masa tlenu : masa związku ∙ 100%
69,6 = masa tlenu : 92 ∙ 100
Krok 2: Obie strony równania mnożymy razy 92, by wyeliminować mianownik. Następnie dzielimy obie strony równania przez 100, by uzyskać masę tlenu w tym związku.
69,6 = masa tlenu : 92 ∙ 100 / ∙ 92
6403,2 = 100 ∙ masa tlenu / : 100
masa tlenu = 64 [g]
Krok 3: Skorzystaj z układu okresowego, by uzyskać informację o masie molowej atomu tlenu (16 g/mol). Wynika z tego, że są. 4 atomy tlenu.
Krok 4: Analogiczne obliczenia należy przeprowadzić dla azotu – jego zawartość procentowa w związku to 30,4%.
Procentowy udział azotu (%N) = 100% – 69,6% = 30,4%
%N = masa azotu : masa związku ∙ 100%
30,4 = masa azotu : 92 ∙ 100 / ∙ 92
2796,8 = 100 ∙ masa azotu / : 100
masa azotu = 28 [g] → Jeden atom azotu ma masę molową 14 g/mol, więc w tym związku są dwa atomy N.
Krok 5: Ustalenie wzoru rzeczywistego na podstawie wiedzy o ilości atomów → N2O4.
Krok 6: Uproszczenie wzoru rzeczywistego do wzoru empirycznego: NO2.