| Wojsko polskie | Wojsko szwedzkie | |
| Artyleria | · Niewielka liczba baterii artyleryjskich · Ustawiona na pierwszej linii. | · Liczne, rozbudowane baterie artyleryjskie. · Ustawione w trzeciej linii. |
| Piechota | · Bardzo nieliczna. · Pełni rolę wzmocnienia dla kawalerii. · Ustawiona w pierwszej linii, kilka oddziałów czekało w rezerwach na tłach armii | · Stanowiła główny trzon armii. · Ustawiono ją w pierwszej i czwartej linii. · Miała odeprzeć szarżę polskiej kawalerii. · Oddziały w czwartej linii miały chronić wrażliwą artylerię. |
| Kawaleria | · Stanowiła główny trzon armii. · Podzielona na ciężką husarię oraz lżejszych pancernych i jazdę kozacką. | · Była równie liczna co piechota. · Ustawiona w drugiej i piątej linii. |
| Taktyka | · Działania polskiej armii opierały się na otwartej, frontalnej walce z wojskami Szwecji. Zakładano przeprowadzenie ostrzału artyleryjskiego pierwszych linii szwedzkich pikinierów, a następnie przeprowadzenie w tych miejscach szarży husarskiej. · Kawaleria czekająca w obozie polskim, a także ta dowodzona przez Fryderyka Kurlandzkiego, miały nękać szwedzkie flanki, a następnie uciszyć wrogą artylerię. | · Karol Sudermański postawił na pozycję defensywną, w której główną rolę odgrywali pikinierzy. Mieli oni powstrzymać szarżę polskiej kawalerii, zaś niedobitków miała dobić szwedzka kawaleria. · Silna artyleria miała ostrzeliwać z bezpiecznej odległości ugrupowanie wojsk Rzeczypospolitej. Chronił ją wydzielony korpus, by uniemożliwić Polakom jej zniszczenie. |
Chodkiewicz jest najbardziej znany z roli, jaką odegrał w bitwie pod Kircholmem w 1605 roku podczas wojny polsko-szwedzkiej. Mimo że polskie siły były znacznie mniejsze, hetman zdołał pokonać armię szwedzką, dzięki znakomitemu wykorzystaniu husarii, czego wynikiem było jedno z największych zwycięstw w historii sztuki wojennej.