| Postawa | Ubranie | Atrybuty | Symbolika | |
| Stefan Czarniecki, „Portret Stefana Czarnieckiego” | Stojąca, wyprostowana, dumna. Ukazany z półprofilu. | Nosi szlachecki kontusz z żupanem przewiązane pasem. | Trzyma w ręku buławę hetmańską. U boku przytoczoną ma szablę. | Dowódca został ukazany na tle kotary i filaru – typowych symboli władzy monarszej, będącej podstawą harmonii i równowagi w państwie. W lewym górnym roku znajduje się anioł, który koronuje Czarnieckiego laurem zwycięstwa, co podkreśla jego umiejętności dowódczej wojskowe. |
| Jerzy Sebastian Lubomirski, „Jerzy Lubomirski na koniu” | Dowódca dosiada wierzchowca. Jego sylwetka jest wyprężona, wyprostowana. Mimo gwaru bitwy pozostaje on spokojny. | Ubrany w czarną zbroję, która przypomina tę noszoną przez Zygmunta III Wazę. Na plecy ma narzuconą pelerynę przypominającą strój koronacyjny. | Trzyma w dłoni buławę hetmańską. | Nad Lubomirskim artysta umieścił Orła Białego, który w swoim dziobie trzyma wieniec laurowy. W jego szponach znajdują się laska marszałka sejmu, a także buława hetmana polnego koronnego. W ten sposób podkreślona została jego władza i wpływ na losy Rzeczypospolitej. Został ukazany na tle bitwy, a jego koń depcze do pokonanych moskalach i Kozakach. |
| Bohdan Chmielnicki, „Portret Bohdana Chmielnickiego” | Ukazany w pozycji stojącej, z półprofilu. | Nosi typowy strój szlachecki – kontusz i żupan związane pasem, na które narzucił zdobioną pelerynę. Na głowie ma czapkę inspirowaną wpływami osmańskimi. | Trzyma w dłoni buławę hetmana zaporoskiego, która wizualnie znacząco odbiegała od pozostałych. Drugą dłoń opiera na szabli. | Symbolika opiera się wyłącznie na ukazaniu go jako dowódcy i szlachcica, za pośrednictwem buławy hetmańskiej i szabli. Widoczne wpływy orientalne w stroju, wskazują na jego powiązania z Rosją i Turcją. |
| Jan Kazimierz, „Portret Jana Kazimierza w stroju polskim” | Ukazany w pozycji stojącej, z półprofilu. Dłońmi podpiera się w pasie, co wprowadza dynamizm. | Nosi typowy strój szlachecki – kontusz i żupan związane pasem, na które narzucił zdobioną pelerynę. Na głowie ma czapkę z piórem, będącą nawiązaniem do mody osmańskiej. | W dłoni trzyma laskę, symbolizującą jego karierę dowódczą w młodości. Za nim, na stole znajduje się zamknięta korona monarsza, która podkreśla władzę i niezależność przyszłego króla. | Dowódca został ukazany na tle kotary i filaru – typowych symboli władzy monarszej, będącej podstawą harmonii i równowagi w państwie. |
| Podobieństwa stylistyczne i ideowe | · Portrety są wykonane w stylu barokowym, z wyraźnymi detalami i bogatymi kolorami. · Dowódcy przedstawieni są w pozycjach sugerujących gotowość do walki lub wyrażających władzę i autorytet. · Są ubrani w stroje odpowiadające ich rolom – zbroje dla dowódców wojskowych, królewskie szaty dla monarchy. · Trzymają w rękach atrybuty władzy – szable, buławę, berło. · Ich twarze wyrażają determinację, gotowość do walki, spokój i pewność siebie. | |||
Fragment hymnu:
Jak Czarnecki do Poznania
wracał się przez morze
dla ojczyzny ratowania
po szwedzkim rozbiorze.
Wojna Rzeczypospolitej ze Szwecją w latach 1655-1660 była wynikiem ekspansjonizmu Szwecji, słabości wewnętrznej Rzeczypospolitej, kryzysu politycznego, ambicji magnatów i napięć religijnych. Te czynniki spowodowały destabilizację regionu i wybuch katastrofalnego dla Polski konfliktu.