Władysław IV musiał stawić czoła konfliktowi z Rosją, który rozpoczął się tuż po jego koronacji. Mimo początkowych trudności, takich jak choroba króla i brak wystarczających sił zbrojnych, Rzeczpospolita zdołała skutecznie przeciwstawić się rosyjskiej agresji. Po długotrwałych walkach, w 1634 roku, Władysław IV zawarł z carem Michałem Romanowempokój wieczysty w Polanowie, na mocy którego Rosja zrzekła się na rzecz Polski ziemi smoleńskiej, siewierskiej i czernihowskiej.
W tym samym czasie Rzeczpospolita musiała stawić czoła zagrożeniu ze strony Imperium Osmańskiego. Mimo to, dzięki skutecznym działaniom hetmana Stanisława Koniecpolskiego, granica południowa była zabezpieczona. Władysław IV, widząc w sobie obrońcę katolicyzmu i wyzwoliciela krajów bałkańskich, planował wielką wojnę z Turcją, jednak te plany nie doszły do skutku z powodu oporu szlachty.
Władysław IV nigdy nie zrezygnował z planów objęcia tronu szwedzkiego. Planował nawet zrzeknięcie się polskiej korony na rzecz swojego młodszego brata Jana Kazimierz, by w zamian objąć tron Szwecji. Jednak z powodu niechęci ze strony Szwedów, król planował rozwiązanie siłowe. W 1635 roku, po długich negocjacjach, zawarto rozejm ze Szwecją, który otworzył erę pokojowych rządów króla.
