Na obrazie syn władcy, Jakub Ludwik, został przedstawiony jako młody chłopiec stojący obok swojego ojca, Sobieskiego. Artysta sportretował go jako młodzieńca o delikatnej budowie ciała i gładkich rysach twarzy. Chłopak ma na sobie piękną, elegancko zdobioną zbroję, która przypomina odzienie ojca. Nie posiada on bogatych zdobień czy ozdobników charakterystycznych dla stroju królewskiego czy książęcego. Zamiast tego został ukazany jako wojownik kroczący śladami swego rodzica.
Przedstawienie Jakuba Ludwika jako młodego chłopca podkreśla znaczenie i bliskość relacji między ojcem a synem. Obraz ma na celu ukazać tę więź emocjonalną i wskazać na znaczenie wartości rodzinnych. Może być również kontrastem do postawy i dojrzałości samego króla. Podkreśla to różnicę wieku, doświadczenia i wiedzy. W ten sposób artysta pokazał, że młody książę jest przyszłym dziedzicem tronu i że na nim spoczywać będą nadzieje na kontynuację dynastii i polityki zapoczątkowanej przez Jana III Sobieskiego.
Obraz przedstawia króla Jana III Sobieskiego wraz z jego synem Jakubem Ludwikiem. Sobieski był jednym z najważniejszych władców w historii Polski, znanym przede wszystkim z odniesienia zwycięstwa podczas bitwy pod Wiedniem w 1683 roku, która odegrała ważną rolę w zatrzymaniu ekspansji Imperium Osmańskiego.