Jednym z głównych wyzwań było zapewnienie bezpieczeństwa mieszkańcom rezydencji. To oznaczało, że projekt musiał uwzględniać takie elementy jak mury obronne, fosy, wieże obronne i inne struktury, które mogłyby odstraszyć potencjalnych intruzów. Jednak architekt musiał zdawać sobie sprawę, że forteca nie może posiadać budynków znacznie wyższych od murów, gdyż sypiący się z nich gruz byłby zagrożeniem dla broniących się sił.
Pomimo potrzeby zapewnienia bezpieczeństwa, rezydencja musiała być również komfortowym miejscem do życia. To oznaczało, że architekt musiał zrównoważyć potrzebę obronności z potrzebą zapewnienia odpowiedniego oświetlenia, przewiewu i przestrzeni mieszkalnej. Rezydencje były często wyrazem statusu i bogactwa ich właścicieli, więc musiały być estetyczne i atrakcyjne.
Ponadto musiała być dostępna dla mieszkańców i gości, ale jednocześnie trudna do zdobycia dla potencjalnych intruzów. Twórca projektu musiał przemyśleć rozmieszczenie drzwi, bram i innych punktów dostępu. Ponadto, musiała być zaprojektowana tak, aby pasować do otaczającego ją terenu. To oznaczało, że architekt musiał uwzględnić takie czynniki jak topografia, dostęp do wody i innych zasobów naturalnych. Musiała znajdować się odpowiednio daleko od miast i osad, by spełniać swoje zadanie obronne, ale jednocześnie nie mogła być od nich zbyt daleko, gdyż nie miałby kto jej bronić.