Do zabójstw władców Niderlandów i Francji w XVI i XVII w. dochodziło z pobudek religijnych – była to często forma sprzeciwu wobec ich łagodnej polityki wobec innowierców i reformacji bądź ich własnej konwersji na protestantyzm.
Zabójstwa królów były elementem rosnących niepokojów religijnych wewnątrz Francji.