Trzeba wyjaśnić, dlaczego oglądanie twarzy prowadzi Pana Cogito do refleksji nad własną tożsamością.
Pan Cogito obserwuje swoją twarz, ponieważ próbuje zrozumieć samego siebie i odkryć źródła własnej tożsamości. Poszczególne elementy wyglądu prowokują go do pytań o ich pochodzenie: „po kim mam podwójny podbródek”, „po jakim żarłoku gdy cała moja dusza / wzdychała do ascezy”.
Bohater dostrzega rozdźwięk między własnym wyobrażeniem o sobie a wyglądem, który przypomina mu o biologicznym dziedzictwie i przodkach. Lustro staje się więc narzędziem samopoznania.
Odpowiedz, że obserwowanie twarzy nie wynika z próżności. Wskaż pytania o pochodzenie poszczególnych cech. Zauważ kontrast między wyglądem a „duszą” bohatera. Podkreśl, że patrzenie w lustro uruchamia refleksję nad pytaniem: ile w człowieku jest jego samego, a ile tego, co odziedziczył.