W tym zadaniu musisz wskazać konkretne środki zastosowane we fragmencie do oddania narastającego lęku Emmy i wyjaśnić ich funkcję.
Narrator ukazuje niepokój Emmy przede wszystkim przez przedstawienie rzeczywistości z jej subiektywnej perspektywy oraz wykorzystanie mowy pozornie zależnej.
Niepokój bohaterki oddają:
metaforyczne i dynamiczne obrazy zaburzonej przestrzeni: „plac chwieje się i wznosi wzdłuż murów”, a „podłoga pochyla się jednym końcem jak kołyszący się okręt”;
opis reakcji fizycznych – Emma „omal nie zemdlała z przerażenia”, a później „jedzenie więzło jej w gardle”;
krótkie pytania oddające gwałtowny tok myśli: „Czyżby go zgubiła? Jak go odnaleźć?”;
zdania wykrzyknikowe: „I trzeba było zejść! Trzeba było siąść do stołu!”;
mowa pozornie zależna, dzięki której narracja przejmuje sposób myślenia Emmy: „Potem ogarnął ją strach; bała się Karola; wiedział o wszystkim, to pewne!”.
Narracja stopniowo przybliża więc czytelnika do świadomości bohaterki: najpierw pokazuje jej zaburzone postrzeganie otoczenia, następnie reakcje fizyczne, a w końcu bezpośrednio oddaje chaotyczny tok jej myśli.
Wskaż konkretne przykłady z fragmentu i przypisz im funkcję. Zwróć szczególną uwagę na pytania i wykrzyknienia oraz zdanie „wiedział o wszystkim, to pewne!” – właśnie w takich miejscach narracja najbardziej zbliża się do świadomości Emmy i oddaje jej narastającą panikę.