Musisz określić stosunek bohaterki do jej rzeczywistego życia i wyjaśnić mechanizm jej ciągłego niezadowolenia.
Emma nie potrafi cieszyć się tym, co posiada. Jej życie wydaje jej się zbyt zwyczajne, ciasne i pozbawione intensywnych przeżyć. Zamiast doceniać swoją sytuację, skupia się na tym, czego jej brakuje.
Narrator mówi, że Emma „szukała wszędzie okazji, by rozjątrzyć swój ból”. Oznacza to, że bohaterka wręcz podsyca własne niezadowolenie. To, co nieosiągalne, wydaje jej się bardziej atrakcyjne właśnie dlatego, że tego nie posiada.
Jej stosunek do rzeczywistości charakteryzuje więc nienasycenie – osiągnięcie jednego pragnienia nie przynosi trwałego szczęścia, lecz rodzi kolejne.
Określ stosunek Emmy jako niezadowolenie i nienasycenie. Wskaż zdanie o „rozjątrzaniu” własnego bólu. Zauważ, że Emma idealizuje przede wszystkim to, czego aktualnie nie może mieć.