Uporządkowanie zgromadzonych argumentów i zaplanowanie kompozycji wypowiedzi pisemnej.
Można przyjąć następujący porządek:
1.Wstęp – przedstaw problem pozytywistycznej koncepcji społeczeństwa jako chorego organizmu i sformułuj własne stanowisko.
2.Argument pierwszy – pokaż wartość diagnozowania realnych problemów społecznych. Możesz wykorzystać obraz Powiśla i działania Wokulskiego w Lalce.
3.Argument drugi – zwróć uwagę na pozytywistyczną wiarę w naukę i postęp. Jako przykład można wykorzystać Ochockiego.
4.Argument trzeci – rozszerz problem o znaczenie pracy i odpowiedzialności za wspólnotę, odwołując się np. do Nad Niemnem.
5.Kontrargument lub zastrzeżenie – pokaż ograniczenia metafory „leczenia”. Warto odwołać się do uwagi Tomkowskiego, że pozytywiści potrafili traktować odmienne światopoglądy jako przejawy choroby.
6.Podsumowanie – sformułuj wniosek dotyczący zarówno wartości pozytywistycznego programu naprawy społeczeństwa, jak i niebezpieczeństwa wynikającego z przekonania o posiadaniu jedynej właściwej recepty.
Tutaj nie chodzi o dodawanie nowych argumentów, ale o ustalenie ich logicznej kolejności. Warto rozpocząć od argumentów potwierdzających wartość pozytywistycznego programu, następnie wprowadzić jego ograniczenia, a dopiero później sformułować wyważony wniosek.