Musisz wyjaśnić, w jaki sposób znajomość przeszłości pani Meliton pozwala lepiej zrozumieć jej obecną rolę w powieści, przede wszystkim działalność pośredniczki w sprawach uczuciowych.
Przedstawienie przeszłości pani Meliton pozwala zrozumieć, dlaczego bohaterka stała się osobą pośredniczącą w cudzych sprawach miłosnych. Jej obecna działalność wynika z wcześniejszych doświadczeń i rozczarowań.
Jako młoda kobieta pani Meliton wierzyła w powszechnie przyjmowane opinie i romantyczne wyobrażenia o miłości. Czytała romanse, „w których powszechnie dowodzono, że zakochani książęta, hrabiowie i baronowie są ludźmi szlachetnymi, którzy, w zamian za serce, mają zwyczaj oddawać ubogim nauczycielkom rękę”. Sama zakochała się w młodym hrabi, ale „nie pozyskała jego ręki”. Później wyszła za Melitona, chcąc go „moralnie podźwignąć”, jednak małżeństwo również przyniosło jej cierpienie. Po śmierci męża zaufała jeszcze przekonaniu o wierności psa, lecz i to doświadczenie zakończyło się rozczarowaniem.
Dopiero ciężka choroba i czas na przemyślenia spowodowały zasadniczą przemianę: „Zmądrzałam” – podsumowuje pani Meliton. Od tej chwili przestaje kierować się idealistycznymi wyobrażeniami. Z nauczycielki i kobiety poszukującej własnej miłości staje się praktyczną pośredniczką: „swatała młode pary”, „ułatwiała schadzki zakochanym”, a za swoje usługi pobierała pieniądze.
Historia bohaterki wyjaśnia więc jej miejsce w konstrukcji powieści: pani Meliton może być pośredniczką między Wokulskim a Izabelą właśnie dlatego, że sama przeszła drogę od naiwnej wiary w romantyczną miłość do trzeźwego, wręcz cynicznego traktowania relacji uczuciowych. Jej biografia zapowiada zarazem jeden z ważnych problemów losów Wokulskiego – niebezpieczeństwo budowania własnego życia na wyidealizowanym obrazie miłości.
Połącz przeszłość bohaterki z jej obecną rolą. Prześledź kolejno jej rozczarowanie hrabią, nieudane małżeństwo i przemianę podsumowaną słowem „Zmądrzałam”. Następnie pokaż, dlaczego właśnie takie doświadczenia czynią z niej wiarygodną pośredniczkę w relacji Wokulskiego z Izabelą.