Trzeba zestawić sposób przedstawienia cebuli i człowieka, zwracając uwagę na ich budowę, jednorodność oraz stopień wewnętrznego uporządkowania.
Cebula i człowiek zostają przedstawieni na zasadzie wyraźnego kontrastu. Cebula jest doskonale jednorodna – zarówno z zewnątrz, jak i wewnątrz pozostaje „cebulą”. Podmiot mówi o niej: „Ona nie ma wnętrzności. / Jest sobą na wskroś cebula”. Jej kolejne warstwy powtarzają ten sam porządek: „w jednej po prostu druga, / w większej mniejsza zawarta”.
Człowiek jest jej przeciwieństwem. Jego wnętrze jest skomplikowane, niejednorodne i chaotyczne. Pojawiają się określenia: „obczyzna i dzikość”, „inferno”, „anatomia gwałtowna”. W człowieku nie ma doskonałej regularności właściwej cebuli.
Cebula reprezentuje zatem prostotę, jednorodność i doskonały porządek, człowiek zaś – złożoność, nieprzewidywalność i wewnętrzne sprzeczności.
Porównaj, czyli wskaż zarówno cechy cebuli, jak i człowieka. Zauważ, że przeciwstawienie dotyczy nie tylko anatomii – ma również znaczenie metaforyczne. Podkreśl, że wnętrze człowieka oznacza jego skomplikowaną naturę: człowiek nie jest tak jednorodny i jednoznaczny jak cebula.