Musisz na podstawie losów Emmy sformułować ogólniejszy wniosek dotyczący Flaubertowskiej wizji człowieka.
Na podstawie przedstawionego fragmentu można uznać, że Flaubert ukazuje człowieka jako istotę nienasyconą, skłonną do idealizowania tego, czego nie posiada, i niezdolną do osiągnięcia trwałego zaspokojenia pragnień.
Emma cierpi nie tylko dlatego, że jej rzeczywistość jest daleka od ideału. Jej problem polega również na tym, że każde spełnione pragnienie szybko traci wartość, a na jego miejsce pojawia się następne. Człowiek może więc sam podsycać własne cierpienie, nieustannie konfrontując rzeczywistość z nierealistycznymi oczekiwaniami.
Flaubert przedstawia kondycję ludzką w sposób pesymistyczny: człowiek pragnie szczęścia, ale jego wyobraźnia i nieustanne pożądanie czegoś więcej mogą sprawić, że osiągnięcie trwałego zadowolenia staje się niemożliwe.
Sformułuj wniosek wykraczający poza samą Emmę. Wskaż mechanizm widoczny w jej zachowaniu: człowiek pragnie tego, czego nie ma, a po osiągnięciu celu zaczyna pragnąć czegoś następnego. Źródłem ludzkiego nieszczęścia może być zatem nie tylko świat zewnętrzny, ale również sama natura ludzkiego pragnienia – jego nieograniczoność i nienasycenie.