Trzeba zinterpretować metaforę „pisania twarzy” i wskazać czynniki kształtujące człowieka.
Pytanie „Kto pisał nasze twarze” sugeruje, że człowiek nie tworzy siebie całkowicie samodzielnie. Jego wygląd i tożsamość są rezultatem działania wielu czynników.
W wierszu szczególnie ważne są dziedziczność i przeszłość. Pan Cogito dostrzega w swojej twarzy cechy przodków: ślady dawnych pokoleń, ich wyglądu, sposobu życia, a nawet historii całego gatunku. Pod koniec utworu pojawia się obraz twarzy „odziedziczonej” oraz ciała „w łańcuch gatunków spiętego”.
Na człowieka wpływają więc przodkowie, biologiczne dziedzictwo, historia i kultura.
Zinterpretuj czasownik „pisać” metaforycznie – twarz jest jak tekst tworzony przez kolejne pokolenia. Wskaż znaczenie dziedziczenia. Zauważ, że pytanie „kto?” podważa przekonanie o pełnej autonomii jednostki. Podkreśl, że człowiek jest częścią ciągłości pokoleń i gatunku.