Zinterpretuj słowa Marlowa na temat Kurtza: „Zajął poczesne miejsce pośród demonów tej krainy – całkiem dosłownie. Nie zrozumiecie tego. Jakże moglibyście zrozumieć… – mając pod nogami solidne chodniki, wokół miłych sąsiadów gotowych was rozweselić albo się na was rzucić, stąpając ostrożnie od rzeźnika do policjanta w nabożnym strachu przed skandalem, szubienicą i domem wariatów – jak moglibyście wyobrazić sobie jakikolwiek region wieków pierwszych, ku któremu wiodą człowieka drogą samotności nieskrępowane stopy – samotności zupełnej, bez policjanta – droga ciszy – zupełnej ciszy, w której nie usłyszy się karcącego głosu miłego sąsiada, szepczącego o opinii publicznej… Takie drobiazgi stanowią wielką różnicę. Kiedy ich zabraknie, jest się zdanym wyłącznie na własną wewnętrzną siłę, własną zdolność dochowywania wiary”. Opisz na podstawie fragmentu, w jakich sytuacjach człowiek jest bardziej podatny na postępowanie w sposób niewłaściwy oraz jakie warunki sprzyjają temu, by zachowywał się moralnie.
W sytuacji, kiedy człowiek jest pozostawiony kompletnie sam, bez jakikolwiek przejawów opinii publicznej staje się podatny na postępowanie w sposób niemoralny, niewłaściwy. Pisząc o opinii publicznej, autor podaje za przykład sąsiada, a także policjanta, którzy to tworzą pewien system niewypowiedzianych zasad etycznych, moralnych. W warunkach, kiedy nie jesteśmy skazani jedynie na własne towarzystwo, mamy wokół nas ludzi, mniej czy też bardziej przyjaznych próba łamania reguł moralnych jest trudna. Wystawieni na osąd otoczenia jesteśmy w stanie zapanować nad żądzami, które to dużo łatwiej „dochodzą do głosu” w samotności.
Żyjemy w systemie złożonym z sieci relacji międzyludzkich. Zakłada się, iż będzie on funkcjonował, przy zachowaniu pewnych zasad, szczególnie etycznych. Z tego też powodu wystawieni na ocenę innych ludzi jesteśmy mniej skłonni postępować w sposób niezgodny z tymi zasadami. Natomiast w warunkach, kiedy człowiek skazany jest na samotność, staje się podatny na nikczemne działanie.
Zadanie zagadnienie 9.
141Ćwiczenie ćwiczenie 5.
158